Vancouver 2010

Dit stukje had ik nog geschreven naar aanleiding van het vreselijke ongeluk tijdens de Olympische winterspelen in Vancouver 2010 en vond ik zojuist op mij  PC. Ik vind het nog steeds actueel.

Sven die klom over de hekken naar de tribune om met zijn ouders en vriendin zijn Olympische overwinning te vieren. Met blijdschap en trots sloot de vader zijn zoon in de armen. Zijn vader was hevig geëmotioneerd. Hoe anders zal het zijn met de vader van de verongelukte Georgische rodelaar Nodar Koemaritasjvili? Hoeveel blijdschap had die vader toen zijn zoon zich wist te plaatsen voor Vancouver? Met hoeveel trots maakte hij zich op om de wedstrijd van zijn zoon te zien? Nu is zijn zoon voor eeuwig kwijt. Hij staat met lege handen.

Sven won zijn wedstrijd zoals verwacht. De opgeblazen berichtgeving en bombast van onze sportverslaggevers op televisie was niet van de lucht; de legende, de held die het aardse wetten is ontstegen, de overwinning met eeuwigheidswaarde. In Holland Heineken Huis werd deze winst met veel borstgeroffel, nationalisme en bier gevierd: “We are the champions, no time voor losers”. In dit triomfalisme is de Olympische gedachte ver te zoeken. De Olympische Spelen moet sportiviteit bevorderen. Waar is het respect voor de prestatie van de tegenstander? Waar is de gedachte, dat meedoen belangrijker is dan winnen? Het Nederlands Olympisch comité heeft zich verbonden met deze ronkende biertent. Wat heeft ze daar te zoeken?

Dit ongeluk roept ook de vraag op of een aantal sporten wel als Olympische sport moet worden gezien. Een aantal sporten heeft zich door training en techniek geëvolueerd tot een soort stuntmannen werk. De snelheden en risico’s zijn hoog. Een ongeluk zit niet in een klein hoekje, maar staat hoog opgestapeld in elke bocht. Je vliegt eruit en bent op slag dood. Dit geldt voor sleeën en skiën. Shorttrack schaatsen is ook vragen om ongelukken. En natuurlijk het bloedstollende schansspringen. De Olympische Spelen mag geen levens in de waagschaal leggen. We komen akelig dicht in de buurt van het stadionvermaak van de antieke Romeinen. Ongelukken worden sensationeel uitgemeten op onze breedbeeld TV’s met copyright IOC.

Wat is de Georgiër een loser. De openingsceremonie die kort na het ongeluk volgde had een herdenkingsceremonie moeten zijn. Er zijn veel mensen geschokt. Alleen piëteit met de dode en nabestaanden was op zijn plaats geweest. Geen enkele sportprestatie is belangrijker dan een mensenleven. Dit is vergeten.

Beekdal 2016 video’s van de muziekavond

Afgelopen donderdag hield het Beekdal lyceum  een avond met optredens van leerlingen die band-les krijgen. Het was heel druk bezocht en het duurde heel lang. Hieronder de filmpjes die ik gemaakt heb met mijn nieuwe fototoestel. Uiteraard gefocussed op mijn  dochter en haar vriend. Ze spelen niet in dezelfde band.

Klik hier voor de video’s als je ze wil bekijken of downloaden.

Buiten tekenen langs de IJssel

Vandaag was de eerste warme dag van het jaar. Daarom zijn we buiten gaan tekenen en wel vanaf een tuinstoeltje op een weiland naast de IJssel.
Dit is het resultaat.WP_20160403_004

Op de schets op gewoon schetspapier heb ik kleur gegeven met aquarel potloden en die uitgewassen met water uit de rivier. Het was verrassend hoe sterk die potloodkleuren bleken uit te kwasten. Dat had ik niet verwacht. Goed om te weten en de volgende keer maak ik het op aquarelpapier. De eerste studie van een zicht op de IJssel is bij deze gemaakt.

Het was voorlopig mij laatste les bij Jeannette.  De zomer en het mooie weer is in aantocht en dan wil ik vrij zijn om te gaan en te staan waar ik wil. Ik heb veel gehad aan haar lessen.En ze is heerlijk positief over wat ik heb gemaakt. Ze vindt dat mijn stijl wat lijkt op Sisley. Ik heb nog niet van deze schilder gehoord en gelijk opgezocht natuurlijk. Daar kan ik dus niet aan tippen. Als ik de komende tijd zelf aan de slag ga, dan verwacht ze dat ik me na de zomer tot een behoorlijke landschapsschilder heb ontwikkeld. Dat ben ik zeker van plan.

Buiten tekenen

We zijn de er de afgelopen 3 keer naar buiten geweest om landschap te schetsen. Met de auto reden we naar een locatie met een mooi uitzicht. Vanuit de auto, want het was koud, maakten we de schetsen. Ik was er de eerste keer niet echt door geïnspireerd.Het landschap is in dit jaargetijde bij bewolkt en grijs weer niet op zijn mooist. Over alles hangt een bruinige grauwsluier.

Die van de tweede sessie vond ik wel leuk. We waren naar de Lappendeken gereden en hebben vanaf de parkeerplaats de schetsen gemaakt.

WP_20160403_001

Bovenstaand is de schets kijkend richting de Posbank. Vooraan een walletje. Daarachter een weiland, daarna een stuk land met berkenbomen en daarachter bomen overgaand in het bos over de heuvel.

Hierna heb ik twee schetsen gemaakt van het weiland richting de Carolinahoeve, waarin vanaf het voorjaar de Herford koeien van de Wolfkuil grazen.

WP_20160403_002WP_20160403_003

De tweede is ingezoomd op het mooie ijle bosje dat apart staat van het bos en waarachter het pad naar de duivelsteen loopt. Hier ga ik zeker eens een schilderij van maken.

Boom schilderen

Als je vanuit het huis van Jeannette de andere kant uit het raam kijkt zie je een dikke oude boom. Dat was het onderwerp voor de twee volgende les.

Als je een landschap tekent, het eerste wat je moet bepalen welk onderdeel daarvan je wil tekenen. Ook bepaal je op welke hoogte de horizon op het papier komt te staan. Om te kunnen bepalen watje überhaupt op papier kan krijgen spreid je de vingers en duim van je hand. Alles wat tussen de top van je duim en top van je pink valt, past op je papier, zowel in de hoogte als de breedte. Breder of hoger moet je het niet willen maken, want dat kan je het niet in één blik vatten. Als je wel een soort panorama wil maken, dan deel je je blad in tweeën en maak je 2 tekeningen aan elkaar vast op 1 blad.

Maar nu dus de boom. Dit is het eerste stadium:

WP_20160228_002

Boom is moeilijk. Eigenlijk is alles in een landschap moeilijk. Want je ziet zoveel details. En die kan, ik althans, onmogelijk allemaal weergeven.Maar goed, de hoofdlijnen/takken van de boom zijn gemaakt. De boom staat in een grasveldje met een schommel. Op de achtergrond wat kleinere bomen en links een bossage en helemaal achterin tegen de horizon zie je de toppen van een bos.

Dit heb ik grof uitgewerkt. Nu niet door de randen van takken en stam etc verder te accentueren, maar door juist vanuit het midden van de takken de verf te laten vloeien naar de randen.

En dat lever dit op.Office Lens_20160306_163302_processed

Helemaal geweldig vind ik het niet geworden. Het lijkt wat op mijn tekeningen van de lagere school. Maar hé, waarom zou ik dat nu met een paar lesjes al beter moeten kunnen dan toen? En ik vind de tekening wel degelijk mooi. Dit is pas het eerste stadium. Ik heb dit onderwerp verkend en zou dit een tweede keer moeten schilderen. Dat zou dan een stuk beter zijn geworden.

Dat is het proces dat Jeannette me heeft geleerd. Je maakt eerst één of meerdere schetsen/studies. Hierin probeer je het onderwerp zo goed mogelijk te vatten. Je meet alles zo goed mogelijk uit. En daarna doe je het opnieuw, meer vanuit de vrije hand. Daarin gebruik vanzelf wat je tijdens de studies over het onderwerp hebt geleerd.

Tekencursus bij Jeannette Hoek. Landschap

Het vervolg van mijn tekencursus bij Jeannette Hoek. Het landschap dat ik schilder is zicht over de IJssel bij de Havikerwaard. Gewoon proberen is het devies. En let op: goed meten, want een millimeter in de tekening kan honderden meters verschil maken in een landschap.

Dus als eerste de tekening met b4 potlood heel licht opgezet. De moeilijkheid hierbij is, welk onderdeel van het landschap teken je en op welke hoogte op het papier plaats je de horizon. Leidraad hierbij is, dat je wel geneigd bent de horizon in het midden te plaatsen, maar dat dit vaak een saai resultaat geeft. Als je veel lucht wil tekenen, plaatje je de horizon onder het midden van het blad. Als je veel diepte in het landschap wil krijgen, dan plaats je de horizon boven het  midden. En niet vergeten, de horizon is per definitie op ooghoogte. In een kladblok had ik weer wat schetsjes gemaakt om te kijken wat een interessante uitsnede en positionering zou kunnen zijn.

Onderstaand is het resultaat van de eerste les:WP_20160131_001

Het was een grijze dag. ik heb nog alles heel ijl geschilderd. de lucht is gedaan met  grijs.

de volgende les heb ik de details wat dikker aangezet en wat meer contrasten gemaakt.

WP_20160207_002

In diezelfde les ben ik begonnen met een  nieuwe tekening van het landschap, maar nu direct met verf op het papier. Binnen 3/4 uur had ik dit resultaat:WP_20160207_003

Hierbij heb ik de onderschildering met een dikke kwast in verschillende kleuren gedaan. Boven met grijs en daarin minder verdunde streken laten invloeien voor het wolken effect.

Daarna de verschillende onderdelen als horizontale banen in zijn eigen kleuren als onderschildering toegevoegd.Het was deze dag veel zonniger dan de eerste dag. Het is levendiger werk geworden. Het is nog niet af. Om het af te maken, zal ik op een vergelijkbare wijze als de lucht het weiland en de bosrand verder met het typische aquarel vloeiingen sprekender proberen te krijgen. Jeannette vond dit gelijk al beter dan het vorige werk.

Vandaag de vervolgende les. Ik ben begonnen met een nieuw werk van hetzelfde onderwerp. Dit omdat het water van de rivier hoger staat, zodat het nu te zien is en omdat het weer veel grijzer was door de gestaag vallende natte sneeuw.

WP_20160214_001

Opvallend was dat de bosrand aan de overkant van de rivier nu duidelijk zichtbaar afstak bij de bosrand op de achtergrond. Dat was de vorige week niet zo te zien. Al zeg ik het zelf, oefening baart kunst. Thea en Jeannette vinden het op een afstand gezien een mooi werk.

Over het kleurgebruik. Diepte krijg je natuurlijk  door de verdunning van de verf. Hoe verder weg, hoe waziger en hoe meer de kleur wordt verdund. Jeannette vertelde me dat je ook al op basis van kleuren diepte in je werk kan krijgen.  Gebruik lichtblauw voor lucht die ver weg staat, donker blauw voor de lucht die dichtbij staat. Hoe meer blauw, hoe verder weg en hoe meer oranje/rood hoe dichter bij. Dat principe heb ik ook gebruikt in deze oefening.

Omdat het vandaag en grijze dag was heb ik eigenlijk bij alle kleuren een toefje grijs gemengd.

 

 

 

Tekenen en schilderen

Sinds begin januari heb ik teken- en schilderles bij Jeanette Hoek. De eerste les ben ik begonnen met het teken van een stilleven bestaande uit een glazen fles, een plastic verffles, een granaatappel en een andere tropische vrucht. Tevens heb ik geleerd om op 1 vel snel ca 6 opzetten van hetzelfde stilleven te maken. Dus bijvoorbeeld het stilleven portret of landschap georiënteerd, meer naar het midden of juist naar rechts of meer naar boven of onder op het blad. Dit als voorstudie om te bepalen wat de beste manier wordt om het stilleven op papier te zetten. Zorg voor evenwicht.

Dit was het resultaat.

20160124Jhoek1

De tweede les heb ik de beste compositie in het groot getekend (grof opgezet met dunnen lijnen) en daarna heel licht met aquarel geverfd. Zodat alles op zijn plek staat en er al wat kleur is aangegeven. Vandaag heb ik het werk afgerond: de schaduwen duidelijk aangegeven en de kleur op de meeste plekken dikker aangezet, zodat de object wat meer 3d lijken te worden.

Dit is het resultaat.

20160124Jhoek2

In de laatste 3 kwartier van de les, heb ik het stilleven opnieuw geschilderd. Nu veel vrijer en direct met verf en zonder opmeten.

20160124Jhoek3

Jeannette vond dit het beste werk. Je ziet dat het als één geheel is opgezet. Dat was nu mogelijk, door de voorbereidingen die ik had gedaan met de eerste twee werken.

Vooral het eerste, die 6 situatie tekeningen was iets nieuws voor mij en goed om geleerd te hebben. Verder zal hopelijk al doende mijn tekenvaardigheid weer verbeteren.

Het is heerlijk om geconcentreerd met een tekening bezig te zijn.